De dagen vliegen voorbij
Zo het is inmiddels alweer zaterdagavond en de tijd / dagen lijken wel voorbij te zijn gevlogen. Naast allerlei administratieve handelingen die nog plaats moesten vinden (dankje ouders en fanny), zoals:
- Stage inlichten
- Stagebegeleider op de hoogte stellen
- Collega’s van de HvA op de hoogte stellen
- Sportschool afmelden
- Krant stopzetten
- Wintersport annuleren
- Schadeformulier motor opsturen
- Bedrijf documenteren
Heb ik het de afgelopen dagen erg druk gehad met het ontvangen van bezoek en temperatuur- & bloeddrukmetingen. Hieronder een kort overzicht per dag van wat er allemaal is gebeurd.
Donderdag:
‘s Nachts slecht kunnen slapen om de 2(?!?)uur kwam er een verpleegster langs om te controleren of het infuus nog goed zit. Helaas heb ik bijna elk bezoek bewust meegemaakt waardoor er van slapen weinig terecht kwam. Om 6uur (ja ‘s ochtends) was het weer tijd voor mijn ‘breed spectrum’ antibiotica die ik per infuus krijg toegediend. Deze antibiotica krijg ik elke 8uur (6.00, 14.00 en 22.00uur). Hierna eindelijk de slaap goed kunnen pakken, maar om 8uur schijnt het in het ziekenhuis normaal te zijn om op te staan. Ik weet niet wie dat ritme heeft bedacht maar mij bevalt het niet echt. Een half uurtje later was het tijd om te ontbijten en vervolgens kon ik gaan douchen. Helaas moet het douchen ook met infuus, dus ook dan ben ik niet verlost van de paal. Met een plastic zak om mijn hand, om het infuus te beschermen, ben ik gaan douchen. Helaas is dat nog niet zo makkelijk, want hoe was je beide oksels goed met één hand…. Mij lukt het in ieder geval nog niet. Dus uiteindelijk maar gewoon de douchekop onder mijn oksel gestopt.
In de loop van de dag kreeg ik te horen dat ik pas maandag naar het VU zou gaan ipv binnen 48uur zoals men in eerste instantie was aangegeven. Direct kregen Fanny en mijn ouders vragen, kon dat wel zomaar? Wat was de reden? Wat was de invloed op de behandeling? Etc. etc. De verpleegster die het nieuws had gebracht kon hierop helaas geen antwoord opgeven, waarop uiteindelijk Dr. van Maanen langskwam. Zij heeft aangegeven dat de behandeling die ik tot maandag in Hoorn zou krijgen hetzelfde zou zijn als in het VU en dat het verder geen invloed had op het verloop van mijn behandeling. Dus iedereen was weer gerustgesteld.
Nadat mijn ouders rond het avondeten vertrokken kwamen Stefan, Erik en Bart Sijm op bezoek wat een leuke afwisseling was. Na een tijd te hebben gezeten gingen ze er vandoor en kroop Fanny lekker dicht tegen me aan. Rond 23.00uur vertrok ook zij weer. Verder had ik nog een zeer mooie bosbloemen ontvangen van mijn stageadres A&B Solutions 
.
Vrijdag:
Vandaag ging het stukken beter dan de afgelopen weken, de koorts was zo goed als weg en ik voelde me veel fitter. Ook mijn eetlust was terug gekomen, waardoor ik veel meer at, dit tot geruststelling van mijn ouders. ‘s Middags werd er door een verpleegster opgemerkt dat mijn infuus niet meer goed doorliep. Na wat gefrunnik en rondkijken, was de conclusie dat het infuus eruit moest om te voorkomen dat mijn arm zou gaan ontsteken. Pas toen het infuus eruit was, merkte ik zelf op hoe geirriteerd mijn arm eigenlijk was. Rond het avondeten kwam er iemand langs om een nieuw infuus aan te leggen. Dit keer gelukkig in mijn linkerarm. (Niet voor kinderen) De bedoeling is namelijk dat ik maandag in het VU wat sperma laat invriezen, omdat de kans aanwezig is dat ik na mijn behandeling onvruchtbaar ben. En geloof het of niet, maar het is me nog nooit gelukt om met links iets te presteren. Nu vraag ik mijzelf alleen nog af hoe ik in een potje kan klaarkomen, maar dat zien we maandag wel…….
Naast Fanny, Eline, Rolf, ‘t Mannetje en Mama kreeg ik vandaag bezoek van Dave, Kim en Bos. Dit keer waren we gaan zitten in een spreekkamertje omdat hier veel meer ruimte was en er een lekkere bank stond. Omdat iedereen koffie wilde drinken gingen Bos en Dave koffie halen in de centrale hal. Nadat ik enkele slokken op had, vond ik het ‘leuk’ om de koffie over mijzelf en mijn nieuwe infuus heen te gooien. Dus toen kon ik een verpleegster vragen of ze me kon helpen met het infuus, zodat ik een nieuw shirt aan kon trekken. Gelukkig was het geen enkel probleem, maar ik voelde me er wel enorm knullig door.
Zaterdag:
Deze morgen enorm goed geslapen, weinig tot niets gemerkt van het nachtelijke bezoek en ook het infuus van 6.00uur heb ik nauwlijks opgemerkt. Na rustig te hebben ontbeten en te hebben gedouched had ik ervoor gekozen om me dit keer aan te kleden zoals ik normaal ook doe. Dus spijkerbroek en t-shirt ipv pyjama. Rond 11uur waren het Mannetje en Fanny er weer. Terwijl ook de vorige avond fanny pas rond 23.00uur bij mij was weggegaan. Ze hadden een enorme lading aan extra eten meegenomen, want ze waren waarschijnlijk in de veronderstelling dat ik niets te eten krijg in het ziekenhuis.
Omdat ik al een aantal dagen vertoef op dezelfde kamer, vond ik het vandaag nodig om eens lekker rond te gaan banjeren. Dus samen met ‘t mannetje en fanny op pad. Op van de 1e naar de 6e etage, dit uiteraard niet per lift maar gewoon met de trap en het infuus opgetild in de andere hand. Boven aangekomen merkte ik toch wel dat de conditie die ik had stukken minder is geworden, maar ach. Op de 6e bleek dat ik niet met de lift naar beneden kon dus toen maar weer met de trap naar beneden. Daar in het patientendagverblijf genoten van het uitzicht over Hoorn en verder nog wat rond gebanjerd. Omdat het toen alweer 12uur was, moesten we alweer terug naar mijn kamer, want het middageten wordt rond die tijd gebracht. En in het ziekenhuis geldt eten niet tijdig op, jammer. Althans dat is mijn ervaring. Na het eten verder gegaan met de verkenning, alleen dit maal op de 2e etage. Na een flinke ronde ook er nu weer voor gekozen om naar de 1e af te dalen per trap.
Rond half 2 kreeg ik bezoek van Frouke, snel gevolgd door Mark. Terwijl Mark er was kwamen ook Linda en Mar nog langs. Door het bezoek vloog de tijd echt voorbij. Om 18uur afscheid genomen van Fanny, ze ging vanavond eindelijk weer eventjes haar eigen leven leiden (eten met een vriendin en lekker stappen in Amsterdam). Want ondanks dat ik alle aandacht echt super vind, vindt ik het maar lastig dat ik zo veel levens overhoop haal door mijn ziekte.
Na ‘s avonds eventjes alleen te zijn geweest, kwam ‘t Mannetje weer. Ditmaal vergezeld door Mama en Eline. Met zijn vieren gezellig gepraat en gekaart. Verder heb ik een lekkere nekmassage van mijn zusje gekregen waardoor ik weer helemaal kon ontspannen. Naast enorm veel kaarten die ik inmiddels heb ontvangen, kreeg ik vandaag ook een bosbloemen van mijn collega’s bij de HvA. Foto’s van onder andere mijn wandeling volgen nog.
februari 11th, 2007 at 1:03
Hoi broertje, papa is je nu aan het smsen. Erg grappig en vol ‘ooi, oehh & wat nu’s’. Maar hij leert bij, al is dat natuurlijk wel op een ambtenaren tempo.
Wil je eigenlijk alleen maar een digi-kusje geven. Tot straks.
KUS van je Zus
februari 11th, 2007 at 1:23
Heej Noel. Ziet er goed uit die verslagjes van je. Heb je vanacht ook een beetje goed kunnen slapen? Ik ga zo Fanny even bellen, zal wel ff goed voor haar zorgen de komende tijd:). Heel veel suc6 morgen!
Hele dikke kus
februari 11th, 2007 at 2:03
hai Noel
Je hebt wel de wereld over hoop gehaald maar dit heb je ook niet voor je lol gedaan Ik vind het een zeer goed idee geweest dat je een site hebt gemaakt waarop je je verhaal kwijt kan (misschien niet helemaal juist gezegd, maar je weet wel wat ik bedoel). Ik zal uiteraard wel van je moeder horen waar je in het VU ligt. Ik kom dan een keer bij je op bezoek. Er is weinig te zeggen maar het enige wat ik je toewens is enorm veel sterkte, die je hard nodig hebt. NIet alleen jij maar ook Fanny en je ouders en Rolf en Eline.
Groetjes en ik kom een keer langs, Ronny
februari 11th, 2007 at 2:48
Hee broertje…!
Papa mama en zusje zjijn nu net naar je toe gegaan, zit dus alleen op de bank een beetje te ontwaken en vervelen.
Ik kom vanavond weer ff bij je langs en dan kunnen we wel gaan strategoen…! Naja ik zie je vanavond dan wel weer broertje!
Liefs, je kleine dikke broertje!
februari 11th, 2007 at 3:39
Heej Noel,
Toen ik woensdagavond nog ff wat af moest geven bij mn ouders kreeg ik het nieuws te horen. JEZUS, je wordt zo wel ff wakker geschud zeg! Echt super van je dat je ons op deze manier op de hoogte wilt/kunt houden! Iig heel veel sterkte de komende tijd.
Veel liefs van je nichtje Ingrid
februari 11th, 2007 at 3:53
Hoi Noel,
Het is alweer een tijdje geleden en ik had natuurlijk liever dat we onder andere omstandigheden contact hadden, maar toch wil ik je langs deze weg heel veel sterkte toewensen.
Ik ga ervan uit dat we elkaar op het volgende Ossenblok / Elsten feest weer zullen zien.
Groetjes Miralem (vriend van Ingrid)
februari 11th, 2007 at 7:19
Hoi grote neef
Dat is wel erg schrikken zeg, van het een op het andere moment heel je leven op z’n kop.
Wel fijn dat je zo je verhaal wilt en kunt doen. En wij zo ook iets aan je kunnen melden. Was zaterdag ochtend ook al bezig geweest om te rageren maar zal wel weer iets verkeerd hebben gedaan en hoop dat het nu wel lukt. Hoop dat je vannacht weer lekker slaapt want morgen wordt vast weer een spannende dag.
Groetjes Kees ilse Noortje en Onno
februari 11th, 2007 at 8:32
Beste Noël,
Ik hoop dat het goed met je gaat.
Ik was erg geschokt toen ik hoorde dat je Acute Leukemie had.
Ik wens je een snelle beterschap en hoop dat je snel uit het ziekenhuis mag, zodat je weer lekker thuis bent.
Groetjes Baco.
Hoi Noël ,
IK wens je een goeie beterschap en je moet niet denken dat ik blij was.
IK was eigenlijk ontzettend bang , maar ik vertel niet waarom.
veel groeten Amke.
PS. Thuis is het wel wat leuker, hoor!
februari 11th, 2007 at 8:47
Hoi motormuis,
Jij weet wel hoe je iemand moet laten schrikken.
Ben blij om te lezen dat het nu in iedergeval beter gaat .
Je moet die doctors wel een beetje achter hun kont zitten
anders wordt het straks weer mooi weer en staat die snelle machine van jou te verstoffen in de schuur.
Voor morgen heel veel succes toegewenst.
groeten Hans
ps. hoezo een schade formulier opsturen.
februari 11th, 2007 at 9:01
Hoi Noel,
Ook ik ben wel erg geschrokken van het bericht van Kees hoor.
Wat kan je leven dan ineens omslaan he?
We leven allemaal erg met je mee en duimen voor je.
Fijn dat we zo kunnen kezen hoe het met je gaat.
De kids leven ook erg met je mee. Dus al met al denken we allemaal veel aan je hoor. Veel sterkte en tot snel mails,
Angelique.
februari 11th, 2007 at 9:05
Hoi Noel, lees ik mijn berichtje nog even na: ik bedoel natuurlijk lezen i.p.v. kezen!!
Ja, ik word ook al een dagje ouder he.
Groetjes!!
februari 11th, 2007 at 9:37
Hoi Noel,
Wij werden door je vader gebeld en verwittigd van jouw ziekte.
Nou, dat was schrikken zeg. Het is of de bliksem inslaat, want wij wisten niet dat je ziek was.
Wij vinden het heel dapper dat je het ziekteproces verwoord op internet.
Wij wensen je veel sterkte in de komende tijd met de behandeling van je kwaal. Van harte beterschap en vele groeten van opa, oma
en oom gerard.
februari 11th, 2007 at 11:43
Hey neefje,
wat een kl*te nieuws.. berichtje is een beetje laat, had je site al wel bekeken, maar je weet hoe goed ik met computers ben, wist niet dat je berichtjes kon typen.. ik vind het heel knap van je dat je dit allemaal bijhoud, en ik vind het ook erg prettig.. op momenten als deze vind ik het echt k*t dat jullie zo ver weg wonen… maarja, hopelijk gaat het je allemaal een beetje goed af ! 8 uur is ook niet echt een tijd om op te staan vind ik.. en hopelijk gaat alles van een leie dakje morgen in het potje.. je hebt in ieder geval wel de tijd gehad om nog wat te trainen..
maarja, Sterkte neefje ! xx !
februari 12th, 2007 at 10:45
Beste Noel,
Ook de collega’s van je vader hebben over jouw ziekte en de diagnose gehoord. Hoewel we jou eigenlijk alleen van de ‘verhalen’ van Leon kennen, leven we ontzettend met jou en Fanny, Rolf en Eline en Leon en Dimphy mee. Vooral alle collega’s van je vader vanuit het oude Noorder-Koggenland zijn behoorlijk geschrokken. We wensen je alle sterkte en moed die je maar kan hebben, samen met je familie en vrienden!
Annemieke Schouten
februari 12th, 2007 at 11:04
Hai Noël,
Met het weekend nog op mijn netvlies van het WK schaatsen, kreeg ik vanochtend een bericht dat jij Noël, een zoon van mijn collega Leon, ernstig ziek blijkt te zijn. Dat komt zeer rouw op mijn dak! Ik hoop dat je met alle zorg en aandacht je over de ziekte de baas wordt, en dat de gevolgen minimaal zijn. Je hele leven staat nu volledig op zijn kop!
Ik zal de weblog blijven volgen!
Groetjes van Ed van der Velden
februari 12th, 2007 at 1:01
Hallo Noël
Je kent ons niet maar ik (nic) ben een naaste collega van je vader uit de NK tijd. Wat een naar bericht. Ruth en ik leven erg met je mee en gaan ervan uit dat je deze storm in je lichaam zult doorstaan. Sterkte toegewenst in de komende tijd. We zullen aan je denken en ook aan je ouders.
Groetjes Ruth en Nic van Wijk
februari 12th, 2007 at 1:43
Hai Noel,
Ik ben een collega van je vader en wil jou en je familie heel veel sterkte toewensen.
Knap hoe je het onder woorden brengt; het lijkt me heel onwerkelijk als je zoiets te horen krijgt (je wereld stort echt in, denk ik)
Ik hoop en duim voor je dat de behandeling aanslaat; je hebt in ieder geval alwel de vechtlust ervoor.
groeten Linda
februari 12th, 2007 at 2:01
Hey Noel,
Dat is ff schrikken zeg, van de een op de andere dag zoiets te hore krijgen!! Knap dat je er zo mee om kunt gaan. Wel fijn dat we het zo een beetje kunnen volgen. Hoop dat het je snel weer beter gaat! Je bent je gevoel voor humor in ieder geval niet verloren!
Heel veel sterkte,
Niels en Bodine
februari 12th, 2007 at 4:24
Hey Noël,
Ik wilde je laten weten dat ik echt heel erg geschrokken ben toen ik hoorde dat je ziek bent… Ik vind het echt zo erg en erg onwerkelijk allemaal. Ik leef onwijs met je mee en natuurlijk met je ouders, Eline en Rolf. Ik hoop dat je de komende tijd veel steun en geluk krijgt! Ik wens je heel veel sterkte toe. Mijn complimenten voor deze site
Liefs Bianca
februari 12th, 2007 at 8:48
Ha Noël,
ook ik ben me rotgeschrokken; dit hoort jou niet te overkomen, maar doet het gewoon toch. Ik wens je veel sterkte met het meewerken met alle dokters die het allemaal nu even beter weten. Zal deze site goed in de gaten houden, want ik leef met je mee. complimenten voor je beschreven beleving en humor; keep it up. Veel geluk en beterschap!
Frank de Vries (Oom van Fanny)