En toen mocht ik naar huis?!?!? Althans tot woensdag,
Afgelopen zondagavond voor het eerst de alarmknop gebruikt op mijn kamer. Dit na veel aandringen van de verpleegster, want ik ben van mening dat een dergelijke knop voor noodgevallen is en niet voor wanneer het infuus er bijna in zit. Maar zoals afgesproken toch de knop gebruikt. Vanmorgen schrok ik voor het eerst om 5.00uur redelijk gespannen wakker. Vervolgens gelukkig de slaap weer kunnen pakken tot 7.00uur, het moment waarop mijn wekker ging. Vervolgens nogmaals de alarmknop gebruikt, ditmaal om ervoor te zorgen dat het infuus afgekoppeld zou worden. Hierdoor kon ik voor het eerst sinds woensdag douchen zonder paal mee te nemen. Helaas was het nog niet optimaal want ik moest wel een plasticzak om mijn infuus. Wel kan ik inmiddels mededelen dat mijn arm steeds leniger wordt, ik kan nu al met mijn rechterarm mijn rechter oksel inzepen, wat je wel niet allemaal leert tijdens een ziekenhuis bezoek 
Om 7.45uur waren mijn ouders er en die hebben de ontvangen kaarten en andere spullen in mijn tas gestopt. Vervolgens kregen we te horen dat ik me moest melden op de poli en niet op de verpleegafdeling, want dat was tot vanmorgen bij niemand bekend. Toen nog gewacht op de verpleegsters- en artsenoverdracht en vervolgens ben ik met mijn ouders met de auto vertrokken naar de VU.
De doktersverklaring krijg ik thuis gestuurd, waardoor het mogelijk is om mijn wintersport te annuleren en de sportschool tijdelijk stop te zetten.
Ik wilde eigenlijk nog een keertje autorijden maar dat werd mij door de verpleegsters sterk afgeraden. Dus voorlopig geen auto- en motorrijden 
. Maar ach over een maandje of wat mag ik weer zonder problemen, op mijn dan weer gemaakte motor, samen met Mark rondjes rijden (voor de mensen die het nog niet wisten, mijn motor is tijdens de storm van 18januari omgewaaid waardoor de linkerkant voor totaal €1500,- is beschadigd). En dan 1 augustus samen met Mark, uiteraard op de motor, naar Nature 1 in Duitsland (Dance feest), broertje lief opzoeken in Hongarije en van de hoogste bungeejump in Europa .
Na lekker in de file te hebben gestaan waren we aangekomen bij de VU. Daar een parkeerplek gezocht (€ 12,- per dag!!!!!) en vervolgens op jacht gegaan naar de juiste afdeling. Daar kwam ik fanny tegen, die met de tram was gekomen. Eenmaal op de juiste etage mij eerst laten inschrijven, om de één of andere reden stond ik bekend als Dhr. Elften, maar ach er zijn ergere dingen. Vervolgens mij gemeld in kamer 118, de hematologie kamer, en toen plaatsgenomen in de wachtkamer.
Niet veel later kwam Drs. de Kreuk er aan om mij op te halen voor het onderzoek. Deze legde uit dat ze me zouden onderzoeken en dat ik vervolgens weer terug mocht naar het WFG!!! Dus de verbazing was groot, ik was immers vanmorgen ontslagen uit het WFG en men had mij altijd duidelijk gemaakt dat ik direct zou worden opgenomen in de VU.
Nadat Drs. de Kreuk naar mijn hart had geluisterd en wat op mijn organen had geklopt kon ik plaatsnemen in de gang. Ze zouden even later de derde biopsie(stukje bot weghalen) en beenmergpunctie doen, gevolgd door bloedprikken.
Terwijl we aan het wachten waren in de gang hadden we al het vermoeden dat Drs. de Kreuk contact op zou nemen met het WFG om te bepalen hoe het nou zat. Moest ik wel of niet opgenomen worden?? Toen Drs. de Kreuk terugkwam gaf hij aan dat ik na het onderzoek wat hem betreft met wat antibiotica pillen naar huis kon gaan. Ze kunnen pas wat gaan doen, zodra de diagnose 100% zeker is. Wel moet ik mij direct melden in het WFG, zodra ik weer koortsaanvallen krijg.
Nu was het tijd voor de biopsie, de beenmergpunctie en het bloedprikken. Helaas was de biopsie en beenmergpunctie dit keer pijnlijker dan in het WFG, maar dat kan er ook mee te maken hebben doordat ze dit keer naast een horlogeglas ook 6 buisjes met bloed/beenmerg hebben gevuld. Verder zag de apparatuur er een flink stuk primitiever uit. Was het in Hoorn een net apparaatje, gebruikten ze in de VU gewoonweg een priem. Vervolgens werd mijn infuus schoon gespoeld in de hoop dat men het kon gebruiken om bloed af te nemen, maar dit was zo pijnlijk dat ik gevraagd heb of ze het infuus eruit konden halen en niet gewoon opnieuw in mijn ader konden prikken. Gelukkig was dit geen probleem, dus ik heb weer een extra gaatje in mijn aders. En ben voorlopig infuus vrij .
Na het bloedprikken mij weer gemeld in kamer 118 om een nieuwe afspraak te maken voor a.s. woensdag. Ik moet me dan 9.45uur melden bij de bloedprik afdeling en vervolgens kan ik door naar Drs. de Kreuk. Wel moet ik er rekening meehouden om wat kleren mee te nemen, voor een opname. Vervolgens zijn we op weg gegaan naar de auto. Halverwege trok ik het niet meer, omdat de plek van de beenmergpunctie flink begon te trekken, dus samen met Fanny gewacht op mijn ouders en de auto. Omdat Fanny en ik graag bij elkaar willen zijn, zijn we even langs haar huis gereden om spullen te halen.
Omstreeks 13.30uur waren we in Grootebroek en ben ik vrijwel direct samen met Fanny in slaap gevallen. Door het liggen voel je de trekkendepijn stukken minder.
Vervolgens rond 17.30-18.00uur wakker geworden en gaan eten. ‘s Middags hebben mijn ouders nog de antibioticapillen gehaald die ik dagelijks moet innemen en verder kan ik lekker thuis blijven.
Eén voordeel is dat ik nu niet in het ziekenhuis lig tijdens mijn moedersverjaardag (dinsdag 13 februari), uiteraard feliciteer ik ook Amon (de tweelingbroer van mijn moeder).
Het is nu wachten tot woensdag. Dan pas is de uitslag van de beenmergpunctie en biopsie bekend. Waarna ze een behandelplan kunnen opstellen. Want ook al is het nu voor 99% zeker dat het gaat om acute leukemie, ze kunnen pas de behandeling starten zodra het 100% zeker is.
februari 12th, 2007 at 8:42
hoi Noel, fijn om te horen dat je met de verjaardag van je moeder thuis bent. Hoewel jullie hoofden er waarschijnlijk niet echt naar staan, probeer er morgen toch een hele gezellige dag van te maken. Feliciteer je moeder van ons. Groetjes vanuit Roosendaal.
Ruud, Conny, Michelle en Bonita
februari 12th, 2007 at 9:09
Hey Noel,
Ik zie dat ik ook nog in je stukje voor kom
Wat een rare wendig zo inneens. We wilde met zijn allen morgen langskomen in het VU, maar zo te lezen kan dat niet doorgaan. Kan ik je morgen weer even bellen hoe het met je gaat? Ik sms je anders morgen daar nog even over.
Nou succes thuis, in iedergeval niet meer die ‘vliegtuigvoedsel’ van het ziekenhuis als ochtend, middag en avond hap
Spreek je kerel,
Mark
februari 12th, 2007 at 9:11
Hoi Noel
Dat verliep vandaag dus anders dan je verwacht had. Natuurlijk wel fijn dat je nu thuis de verjaardag van je moeder kunt vieren.
Heet die specialist echt Drs .de Kreuk of noem jij hem zo omdat hij er wat gekreukt uit ziet .
Maak er morgen samen een fijne dag van en de felicitatie ‘s aan je moeder.
Groeten Illse.
februari 12th, 2007 at 9:25
Hoi Noël,
Fijn om te horen dat je tot woensdag thuis kunt zijn. Ook voor je moeder, zodat jullie samen haar 47e verjaardag kunnen vieren. We hopen dat jullie er, ondanks alles, een beetje van kunnen genieten.
BEDANKT voor je felicitaties; leuk dat je daar aan denkt!!!!!
Groetjes, Amon
Claudia, Romy & Nika
februari 12th, 2007 at 10:34
Hoi, Noel,
Wat fijn dat je naar huis mocht, niet te geleoven. Ik hoop nog heel erg op die ene procent !
Fijne dag morgen, geniet ervan. Felicitaties en groeten van Marleen en Koos.
februari 12th, 2007 at 11:36
hallo Noel
Toch nog onverwacht naar huis,en een leuk verjaardag cadeau voor je moeder, ondanks de grote spanning die er nu is, en maar hopen dat het de goede kant opgaat.
Wij leven allemaal ontzettend mee en ik wil samen met liset a,s vrijdag langskomen en ik volg wel de ontwikkelingen waar je dan bent.
Want dan moet ik bij AFC aan de boelelaan in Amsterdam zijn om een sproeier te vervangen, want er zit nu een kuil in het hockyveld.
Ben je gelijk op de hoogte wat ik in Amsterdam doe.
Heel veel sterkte en flink tegenin eten.
Groetjes Andre en Liset Ossenblok
februari 13th, 2007 at 1:07
Hey
!
beter dat je een poosje thuis kan vertoeven ! stukken beter dan het ziekenhuis lijkt me, nu kan je tenminste je eigen wekker weer zetten.. maarja, ik ga 100% voor die éne procent
sterkte en eet smakelijk komende dagen !
februari 13th, 2007 at 1:12
owja, vergeet ik bijna je ma nog te feliciteren ! gefeliciteerd tante dimphy !! en Amon ook natuurlijk !
ik ga slapen.. weltrusten
februari 13th, 2007 at 12:50
Hey Noël,
Gelukkig nu thuis dat zal wel erg fijn zijn gok ik zo.
Echt naar dat dit zomaar op je dak is terecht gekomen.
Sterkte en ik ga alles lezen wat je hier post!
Groeten,
Bjorn
februari 13th, 2007 at 2:35
Hee Noël,
Heel erg veel sterkte! Leuk dat je op de verjaardag van je moeder thuis kunt zijn. Goed idee dit weblog, kan meteen iedereen op de hoogte blijven.
Heel veel succes, ik speek/mail je wel weer.
Groeten,
Jeroen
februari 13th, 2007 at 3:09
Hoi Noel,
Fijn, dat je weer lekker thuis kan zijn..Wat een toestand zeg..We gaan je vanaf nu volgen en duimen voor je !! Zo heb je niets en dan opeens…je zit er maar mee, balen hoor!
veel sterkte en kracht gewenst!!
Veel groeten en toi toi toi!
Sven, Marit, Jaap-Jan en Tonny
(de vries, Jaap-Jan is broer van Fanny’s vader, wie weet herinner je je ons ?)
februari 13th, 2007 at 6:24
Hi Noël,
Via Frouke hoorde ik al één en ander. Het zit duidelijk even niet mee. Hopelijk kunnen ze je spoedig vertellen wat er precies aan de hand is en blijkt het uiteindelijk mee te vallen. Veel sterkte in ieder geval met je herstel.
Gegroet, Henk Meijer vanuit Perth-AU
februari 13th, 2007 at 6:48
Hey Noel,
Toen we het nieuws over je ziekte hoorde waren we aardig geschrokken. Je hoort wel eens wat over de ziekte leukemie, maar je gaat er niet vanuit dat iemand die je lief is deze ziekte krijgt. Nu is het dus toch dichterbij gekomen dat dat we zelf zouden hopen of willen…
Wij wensen je daarom ook samen met Fanny, en je gezin heel veel serkte toe.
Veel liefs, Jurgen en Neurtje Putters
PS. Tante Dimphy van harte gefeleicteerd met je verjaardag. Ik hoop dat jullie er samen een leuke dag van hebben gemaakt of nog gaan maken vanavond!!!
februari 13th, 2007 at 7:41
Hee broertjelief!!!
Reageer een beetje laat op deze post, maar druk met school en al die narigheid! Vet goed man dat je weer even thuis mag komen en normaal te kunnen eten ipv jus met een raar groenachtig prakkie!
Hoop echt zo waanzinnig op die ene procent! Maja gefeliciteerd met onze mams en die grijze oom van ons en ik denk aan je!
Veel liefde uit verre Groningen van je kleine broer!
februari 13th, 2007 at 7:56
Hoi Noël,
eind vorige week heb ik via ons ma het slechte nieuws vernomen, het zijn toch van die dingen die best wel indruk maken.
Toch wel even een verademing dat je thuis in je vertrouwde omgegeving mam’s verjaardag kunt vieren. Toch zal zo’n avond een bepaalde stempel drukken en anders zijn dan voorgaande keren. Maar ondanks alles, is thuis zijn nog altijd beter dan ergens
op zaal liggen !!
Mocht je straks weer voor een korte periode in het ZKH liggen, misschien kun je daar nog een proposal indienen wat betreft efficiënt werken. Zo te lezen uit je eigen verhaal valt daar nog veel te halen. Maar het zal je maar overkomen !!
Maar wat veel belangrijker is dat je weer beter wordt.
Ik wens jou en de rest van je naaste familie toch veel sterkte toe.
Kees Staps
februari 14th, 2007 at 11:55
Fijn dat je thuis mocht zijn en tevens de verjaardag van je moeder kan ‘vieren’. Ik hoop dat je snel aan het herstellen gaat. Deze ervaring, ziekenhuis, reacties en dergelijke, vergeet je je hele leven niet meer.
februari 14th, 2007 at 12:45
beste noel
een hartelijke groet over de computer.
hoe gaat het op het moment met je jong
ik heb begrepen dat je meer honger krijgt, dat is dan weer een klein goed teken.
fijn dat je vandaag thuis mocht zijn.
ik wens je het allerbeste toe, ik kom je gauw op zoeken
groetjes oma.
februari 14th, 2007 at 8:33
Hi Noel,
wat een ellende allemaal zeg, ik hoop dat je snel opknapt en alles weer een beetje normaal word, ik leef met je mee.
word maar weer snel beter! dan kunne we motorscheure..
Sterkte!
Wiebe