Vrijdag:
Zo de paasdagen zijn inmiddels achter de rug en naar mijn idee heb ik deze goed besteed. Allereerst heb ik goedevrijdag bezoek gekregen uit Kruisland (Hans, Angelique, Baco, Amke, Caya en Orla zijn langsgekomen op hun rondrit door Nederland (Kruisland, Grootebroek, Zuidlaren en weer terug naar Kruisland). Ik vond het fijn om hun na maanden weer eens te zien. Ter gelegenheid van hun komst had ik besloten om appelbollen te fabriceren. Voordat ik ‘s ochtends naar de supermarkt kon gaan om de ingrediënten te kopen, moest ik goed nadenken hoe Opa Elsten ook alweer altijd de appelbollen maakte.

Na een tijd te hebben nagedacht ben ik samen met mijn vader tot het volgende recept gekomen:

Ingrediënten voor 10 appelbollen:
– 10 goudreinetes
– 50 gram suiker
– 10 ontdooide vellen bladerdeeg
– 50 gram rozijnen
– 2 eetlepels kaneel
– geklopt ei
– stroop
– 10 schaaltjes om de appelbollen in te plaatsen

Bereiding:
Wel de rozijnen in lauw water en dep ze droog. Schil ondertussen de goudreinetes en haal hier het het klokhuis uit. Meng de rozijnen, de suiker en het kaneel door elkaar. Rol de ontdooide vellen bladerdeeg uit en plaats de appels in het midden. Vul de holle appels voor ongeveer de helft met het mengsel van rozijnen, suiker en de kaneel. Voeg er verder een beetje stroop aan toe. Vouw nu de uiteinden van de vellen bladerdeeg naar elkaar en stop de punten in de opening van de appel. Draai de appels om, zodat de punten van het bladerdeeg op de bodem staan. Bestrijk de bovenzijde met het eimengsel en strooi en een beetje suiker om.

Plaats vervolgens de appelbollen in een (hetelucht) voorverwarmde oven van 180 graden en bak de appelbollen in 20minuten gaar.

De appelbollen gemaakt volgens het bedachte recept en vervolgens gewacht op het bezoek. Vlak voor 12.00uur werd er gebeld dat ze ons huis niet konden vinden. Hans was op een rotonde maar wist verder niet meer hoe en wat. Dit is overigens iets dat me niet geheel verbaast gezien de navigatievaardigheden van familie de Jong

In de avond heb ik mijn ouders overgehaald om mij de auto te lenen. Ik wilde namelijk Fanny even verassen. Na wat aandringen mocht dit gelukkig, het autorijden ging goed ook al was ik bij aankomst wel vermoeid. Vervolgens ben ik 1 á 2 uur in Amsterdam geweest en ben ik nog eventjes langs mijn kamertje gegaan. Daar was ik ook al bijna 2 maanden niet meer binnengeweest…. Helaas kon ik zo 123 niet iemand ontdekken die thuis was, dus vertrok ik daarna weer richting mijn ouders. Eenmaal thuis ben ik snel gaan slapen, want ik was echt vermoeid. Wel had ik die dag nog 2 chemo-spuitjes ontvangen.

Zaterdag:
‘s nachts wakker geworden met enorme braakneigingen, die ik voor de verandering niet kon onderdrukken. Kortom voor het eerst echt last gehad van de chemo die ik tot mij moet nemen. Zaterdag ochtend was mijn maag weer enigszins rustig dus heb ik voorzichtig een beschuitje gegeten. Maar helaas was het in de middag weer raak, precies 5uur na injectie van een chemo spuitje. Op dat moment begon bij mij al het vermoeden dat het door de spuitjes kwam en jawel hoor… 5 uur na de injectie van de laatste chemo spuit voor deze week was het wederom raak. Gelukkig ben ik nu 5 dagen verlost van de spuitjes

Zondag
Zaterdag aan het begin van de avond was Fanny langsgekomen om gezamenlijk pasen te vieren. Voor haar is het geen pazen zonder dat er in de tuin gezocht moet worden naar Paashazen / eieren. Dus ook de rest van het gezin ontkwam er niet aan. Iedereen moest de tuin in om op zoek te gaan naar de verstopte chocolade.
Gelukkig duurde het niet lang voordat al het verstopte was gevonden

Daarna zijn Fanny en ik eventjes bij de kermisborrel van Erik en Boye langsgeweest. Terwijl Fanny in een dun shirtje rondliep, was ik volledig ingepakt en had het met mijn winterjas aan zelfs nog redelijk koud. Op de borrel eventjes gebleven en geouwehoerd en genoten van het pakje sap dat ik had meegebracht.
Vervolgens weer na 45-60minuten te zijn gebleven weer naar huis gelopen en genoten van het door mijn moeder bereide paasmaal Wat ondanks de rookwolken in de huiskamer heerlijk was.

Maandag
Maandagochtend hebben Fanny en Ik de film Babel afgekeken. Dit is een film die we 2 weken geleden al waren gestart maar hadden gestopt omdat we beiden moe waren. Toen vond ik het al geen bijzondere film en nu ik de film volledig heb gezien vind ik de film nog slechter. Mocht je dan ook de behoefte hebben om deze film te gaan kijken, doe maar niet

Vervolgens rustig opgestaan en naar de kermis gefietst. De bedoeling was dat Fanny bij mij achterop zou gaan, maar na nog niet eens 5minuten fietsen hielt ik het niet meer vol. Dus hebben we gewisseld en ben ik achterop gegaan. (ja ik weet het, heel erg slecht… een man hoort een vrouw achterop te nemen). Bij de kermis aangekomen hadden we het eigenlijk al snel bekeken, maarja een vriendje hoort iets aan zijn vriendin te geven op de kermis. Dus koos ik er uiteindelijk voor om bij een grijpautomaat een knuffel te bemachtigen. Na 16 pogingen is het uiteindelijk gelukt om naar huis te gaan met een tweetal knuffeltjes.

Dinsdag
Vroeg (8.00 uur) opgestaan om naar het VUmc te gaan voor een standaard controle. Uiteraard belandde mijn moeder en ik weer in de file. En ondanks dat een file normaal heel saai en suf is, was deze rit toch een stuk spannender dan normaal. Niet alleen werden we een aantal keer afgesneden, maar ook mijn moeder was aan het dutten. Het scheelde niet veel of we hadden de bumper van ons voorganger van wel heel dichtbij gezien.
Gelukkig ging uiteindelijk alles goed en eenmaal bij het VUmc aangekomen ben ik bloed gaan prikken op het hematologie priklab. Omdat ik me redelijk voelde waren mijn moeder en ik beide in de veronderstelling dat we weer redelijk snel naar huis konden. Helaas bleek niets minder waar, mijn bloedwaarden waren:

• Hemaglobine: 5,2
• Trombocieten: 269
• Leukocieten: 3,0

Kortom ik was verdoemd tot het ontvangen van 3 zakjes bloed. En zodra je dat weet begint het lange wachten. Gemiddeld is er 2 á 3 uur voor nodig om vervolgens het bloed op de afdeling te krijgen. En pas dan kan het bloed toegediend worden via een infuus.
Uiteindelijk konden we dan ook pas rond 17.15uur het VUmc verlaten.

Op de terugweg hebben we Eline opgehaald die vervolgens het avondeten heeft gemaakt. Zusje nog bedankt daarvoor, want als het Mannetje het eten had moeten maken. Hadden we Avocado icm roerbak gegeten. (En dit lijkt me dan nog redelijk te doen vergeleken met het idee dat hij vorige week had. Toen wilde hij sla gaan wokken?!?!? Wie wokt er nou in vredesnaam sla?!!?)

‘s Avonds tv gekeken en halverwege de avond vroeg eline: “Heb je niet een wens? aan mij. En ik zei jahoor! “Ik wil graag bungeejumpen” en pas een tijdje nadat het eruit was bedacht ik me van. Welke idioot met leukemie zegt nou dat die wilt bungeejumpen….. Normaal zou je verwachten dat iemand iets zegt als: “Ja ik wil nog heel lang en gezond leven”… Naja ik dus niet, ik ga eerst voor het bungeejumpen…

Vrijdag mag ik me weer melden in het VUmc voor controle en het toedienen van wat chemo via het infuus. Tevens mag ik dan weer lekker misselijk worden door de chemo spuitjes. Maar wie weet heb ik geluk en wordt ik deze keer niet zo misselijk, we zullen zien.

1. Reactie van dimphy13:
   april 11th, 2007 at 3:29

   Ik was niet aan het dutten!!!!!!! Ik werd afgesneden en reageerde ietwat laat. We zijn toch veilig aangekomen?????
   Mama

2. Reactie van Hella:
   april 11th, 2007 at 4:37

   Te gek idee: sla WOKKEN!
   De familie Elsten zit vol verassingen.
   Ik ga het eens proberen.
   Ook te gek idee: bungeejumpen!
   Experimenteer je suf .
   Sterkte maar weer lieverd, dikke kus uit containerdorp

3. Reactie van Koos en Marleen:
   april 11th, 2007 at 7:14

   Hoi. Noel,
   Gezellig hoor, appelbollen bakken ! Nou weet ik wat ik fout deed, de lapjes pasten nooit zo goed, dus je moet ze uitrollen? Krenten erbij heb ik wel eens van gehoord, maar stroop? Dat wist ik nog niet. Daarom zijn ze bij opa Elsten altijd zo lekker, maar ik wist nog niet hoe hij ze bakte…
   Wat de sla betreft: In het reclameboekje van de Dirk (van de Broek) stond een recept met gestoofde sla, je hebt dan één krop per persoon nodig:spoel de sla af, doe de krop sla heel of gesneden in een pan met wat boter erin en laat hem slinken, stoof de sla in ca. 4 minuten gaar. Strooi er zout en peper over en naar smaak pittig geraspte kaas. Ook lekker is wat kerriepoeder over de warme sla. Het kan dus wel, maar of het lekker is…
   Bungeejumpen? Mij niet gezien, maar niet iedereen is hetzelfde, gelukkig maar. Het was gezellig om je weblog te lezen,
   je hebt genoten van de paasdagen en gelukkig voelde je je tamelijk goed, afgezien van de misselijkheid. Wij zijn hier aardappelen aan het zetten in Stampersgat. Groeten van ons, ook aan ELINE zusje van…, Rolf, Leon, Dimphy en Fanny

4. Reactie van Eline (Kraal.. van het VWO):
   april 12th, 2007 at 8:20

   Hey Noël,
   Van frouke hoorde ik van je ziekte en van je website. Wat een verhalen schrijf je, jôh!
   Ik wens je heel veel sterkte met deze chemo kuur. En ik hoop dat Eline (zusje van..) inderdaad je donor kan zijn! Dat zou geweldig zijn.

   groetjes, Eline

5. Reactie van Lilian:
   april 12th, 2007 at 10:02

   Hey Noël!

   Blij te lezen dat je jezelf toch goed genoeg voelt om leuke dingen te doen!!!

   Ik heb het hele verhaal nog een keer overgelezen maar ik zie nergens staan wat het resultaat van het appelbol expiriment is? Ben toch erg benieuwd naar het resultaat van deze brainstormsessie! Vooral gezien de verderop beschreven culinaire kunsten van je vader… Wees blij dat je vader varieert met koken! De mijne beperkt zich tot een of andere preischotel die hij ooit in het leger heeft leren koken! Op zo’n veldbrandertje ofzo en het resultaat is absoluut oneetbaar.

   Spinazie wokken is trouwens wel lekker en dat eet je ook wel als sla dus opzich valt dat idee toch best mee trouwens? ??:

   Groetjes! Lilian

6. Reactie van Kees Sonja Lars & Thom:
   april 12th, 2007 at 5:01

   Hoi Noel

   Het kooktalent zit wel bij ons in de familiie hoor. Kees zou een keer koken en nadat hij de pannen op het vuur had gezet trok ik de koelkast open en tot mijn verbazing lag daar de andijvie nog die we zouden eten. Ja hoor je raad het natuurlijk wel, hij was de sla aan het koken. Misschien kunnen we ze eens samen op een kookcursus sturen. Als we dan OOIT nog eens weg gaan met de familie kunnen ze ons verrassen.

   Groetjes Sonja

7. Reactie van Bjorn:
   april 12th, 2007 at 5:54

   een kook cursus? daar begon Pa ook over laatst, misschien krijgen ze wel korting als ze met ze 3’en gaan

8. Reactie van Jos Petit:
   april 12th, 2007 at 8:16

   Hi Noel, alweer een tijd geleden dat ik iets van me liet horen.
   Ik heb geprobeerd een foto in dit bericht te plakken, maar dat lukt niet. Dan maar anders: ik stuur je een CD met de foto’s van het personeelsuitje van vorig jaar. Dit jaar gaan we 28 juni, wat denk je?? Houjehaaks! Jos

9. Reactie van Angelique en Hans:
   april 12th, 2007 at 10:30

   Complimenten voor de appelbollen.
   Ze smaakten prima, alle 3.
   Als we ooit nog eens op famillie –
   weekend gaan ( kees en ruud )
   dan mag je er een stuk of 40 maken.

   Hans.

10. Reactie van Fanny:
    april 13th, 2007 at 8:05

    De verrassing was leuk, echt waar, maar je vergeet wel mooi te te vertellen dat ik als extra suprise jou een spuit mocht toedienen. Brrr.
    Je bent trouwens wel hele bescheiden over de kermis. Niet na 16 pogingen, maar na 4 pogingen hadden we dankzij jouw kermis-strategie al 2 knuffels uit 2 apparaten. Daarna hebben we ons best niet meer gedaan.

11. Reactie van Rolluf:
    april 15th, 2007 at 6:48

    Nou, de dames van de jong gaan winkelen…
    Dus waarom de mannen niet een kookcursus???Ik kan er ook zeker wel een gebruiken aangezien ik gespecialiseerd ben in tosti’s….

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website