Afgekickt of toch nog niet…..
Inmiddels ben ik alweer sinds zondag zonder verlost van de dexamethason en in theorie ben ik dus afgekickt. Mijn lichaam schijnt het er echter niet helemaal mee eens te zijn, want sinds het weekend lijkt het beetje spierweefsel dat ik nog had te zijn omgezet in vet… Helaas lijkt het niet alleen zo, maar ook de weegschaal bevestigd het. Ik ben in enkele dagen 3,5kg aangekomen……..
Doordat ik van de prednisolon weinig last heb gehad, hoopte ik stiekem dat dit ook het geval zou zijn voor de dexamethason. Maar helaas, niet alleen zijn mijn spieren weg, ook mijn gestel begint wat tegen te spartelen en mijn huid begint te irriteren. (Op dit moment ziet mijn huid eruit als een rijp kraterlandschap vol ontstekingen).
En omdat de artsen zeker willen weten dat ik in die ontstekingen geen vervelende bacteriën met me meedraag besloten ze om er ééntje te slachten. En een slachtveld werd het. Allereerst werd er met grote precisie een groot en weldadig exemplaar uitgezocht en stak men deze vervolgens neer met een injectienaald. Vervolgens kwam er een grote wattenstaafje tevoorschijn en werd er uitvoerige rondgedraaid in mijn toch al geïrriteerde en gevoelige dunne huidje….
En om ervoor te zorgen dat mijn huid’je niet verder gaat ontsteken / bacterieën geen kans krijgen slik ik sinds gisteren een nieuw soort antibiotica (Tavanic) en antischimmel (Flucanozol). Ik heb dus precies 2 dagen geen medicijnen hoeven te slikken. Een nieuw record!!
Afgelopen week heb ik verder niet veel van me laten horen, omdat ik nogal in een dipje zat. Mijn lichaam wilde voor mijn gevoel niet meer en het tekort aan slaap brak me echt op. Gelukkig is die dip voorbij en schuivel ik stapje voor stapje weer richting de top van de nieuwe berg.
Volgens de planning ben ik nu een week ‘chemo-vrij’ en heeft mijn lichaam de kans om alles afvalstoffen eruit te gooien en licht herstelwerk uit te voeren. Nu maar hopen dat de uitslag snel verdwijnt en dat ik er niet aan ga lopen krabben.
De hart-echo van afgelopen vrijdag is overigens goed verlopen en volgens de artsen heb ik geen afwijkingen aan mijn hart. De reden van mijn hoge bloeddruk en soms wat irregulair pols blijven dan ook een groot mysterie 
Ook de overige controles voorafgaand aan de transplantatie heb ik met succes doorstaan, dus niets staat nu nog de transplantatie in de weg.
juni 27th, 2007 at 4:06
Is weer een tijdje geleden, maar het is geloof ik weer tijd voor een zusjes-digi-kus! Speciaal voor mijn stoere broer!
You Rock!
x lien
juni 27th, 2007 at 4:40
Hoi Eline
Hier ff een berichtje voor jou, niet alleen jouw broer is stoer maar jij ook. Toch niet niks wat je voor je broer gaat doen.
Groetjes Conny, Ruud, Michelle en Bonita
juni 27th, 2007 at 6:43
Hee bro,
Ga je eindelijk een beetje op mij en eline lijken!!!
SMAAAAAAAK!
juni 27th, 2007 at 6:50
Hoi Noel,
Ja wat zal ik nou eens schrijven. Ik weet het eigenlijk niet zo goed. Wat ik wel weet is dat je het allemaal harstikke goed doet. Groeten Ilse
juni 28th, 2007 at 10:52
Hey Noel,
hahaha
Zit met een boterham in de hand je weblog weer eens te lezen…heb geloof ik ineens niet meer zo’n trek
Hier eindelijk de vakantie in zicht, iedereen mist je wel, krijg ook van surveillanten de vraag waar die aardige jongen is gebleven. Iedereen wenst je sterkte toe.
Grtz Roel
juli 1st, 2007 at 9:47
Hee Noel, hopelijk kun je je slaap weer gaan inhalen en kun je gaan aftellen voor de transplantatie, héél véél sterkte, ik denk aan je
Groetjes Conny uit Roosendaal
juli 2nd, 2007 at 8:42
Hoi Noël,
Alles nog een beetje goed??
Ik hoop het … het zal ook wel !?
Ik heb nou vakantie maar het is nog altjid even saai hier.
Alleen een nieuw elektrisch schaakspel gekregen!!!
O-ja hoe zit dat met die accu… ik snap er niets van.
Maar-ja hopelijk ga je nog ff naar zuitlaren.
Goed je best doen met afkicken, hé
-xxx- Amke
PS. blijf nog altijd eve
hé