Lekker thuis
Afgelopen vrijdag was het dan zover, donderdags was ik koorts vrij gebleven dus stond er in principe niets mijn ontslag nog in de weg. Aangezien de arts in een infectiebespreking zat, kon ik helaas al niet direct vertrekken. Toen de toestemming er om 12.00uur nog niet was, ben ik naar mijn verpleegkundige gegaan om te vragen hoe en wat.
Omdat ik aangaf dat ik anders zonder fiat zou vertrekken, besloot ze de arts op te piepen. Deze gaf toen direct aan dat ik mocht vertrekken en niet veel later belde ik dan ook naar huis om mijn ouders te vragen mij op te halen. Ondertussen had ik alles dat nog in mijn kamer aanwezig was ingepakt. Het grootste gedeelte (lcd-tv, dvd’s, muziek, tijdschriften) hadden mijn ouders donderdagavond al meegenomen.
Rond 13.00uur was mijn vader in het VUmc en toen zijn we met de trap naar de kelder gelopen en toen weer naar de begane grond. Ik wilde kijken of ik nog trap kon lopen zonder dat ik mijzelf moest optrekken aan de leuning. Dit bleek gelukkig het geval te zijn, waardoor mijn streven is gelukt. Ik ben fitter thuis gekomen dan na mijn eerste opname in februari.
Toch blijkt het dat ik wederom veel van mijn spieren en conditie heb moeten inleveren tijdens de afgelopen opname.
Tijdens het weekend heb ik weinig gedaan dan slapen en bank hangen. De enige echte activiteit die ik heb ondernomen is een wandeling naar de supermarkt. Omdat het naar mijn idee nogal fris was en ik absoluut niet ziek wil worden, ging ik gehuld in mijn winterjas, sjaal, en handschoenen naar de supermarkt en terug naar huis. Ondanks de warme aankleding kwam ik thuis met handen als ijsklompjes.
De enige manier waarop ik mijn handen nog warm wist te krijgen, was door ze onder de warme kraan te stoppen.
Vandaag moest ik me alweer melden in het VUmc voor een standaard controle. Aangezien ik me redelijk fit voelde, besloot ik om zelf naar het ziekenhuis te rijden. Dan kon ik direct weer mijn rijvaardigheid oefenen, want de laatste periode ben ik vrijwel enkel opstap geweest met de motor.
Eenmaal in Amsterdam aangekomen, heb ik bloedgeprikt. Tijdens het bloedprikken kreeg ik te horen dat het op de afdeling een hectisch weekend was geweest. In totaal waren er drie mensen, in kamers naast elkaar, overleden. Allerdrie in een flowkamer, ik ben dan ook naar mijn idee geen minuut te laat vertrokken uit het VUmc.
Vervolgens naar de dagbehandeling gegaan voor een standaard controle. Hierbij gaf ik aan, dat de ader in mijn rechter onderarm vaak erg gespannen is. Volgens de arts is dit een gevolg van de trombose, wel zijn er voldoende mogelijkheden voor het bloed om door te stromen. Dit bleek o.a. doordat de ader minder opzwelt zodra ik mijn arm boven mijn hoofd leg en doordat ik bij mijn schouderkop meer en grotere oppervlakkige aders heb gekregen.
Verder waren mijn bloedwaarden dik in orde en zou ik in principe direct door kunnen naar de polikliniek. Omdat de cyclosporine-spiegel (cyclosporine slik ik om mijn immuunsysteem te onderdrukken) pas morgen bekend is, wordt ik morgen nog gebeld indien ik mijn dosis moet aanpassen.
Omdat het de arts echter verstandig leek om mijn arm nog een keer zelf te beoordelen, ipv dat wederom een andere arts die voor het eerst zou zien moet ik a.s. donderdag nog een keer naar de dagbehandeling. Kortom waarschijnlijk vanaf volgende week ben ik een poli-patiënt.
Over twee weken heb ik mijn eerste beenmergpunctie, om te bepalen in hoeverre eline mijn beenmerg heeft overgenomen. Hopelijk is dat direct 100%.
oktober 15th, 2007 at 8:31
Hoi Noël
Wij hopen vanuit het zuiden des lands met je mee en duimen voor die 100%. Geniet van je weer verkregen vrijheid en die conditie die komt weer wel.
Groetjes Ruud, Conny, Michelle en Bonita
oktober 15th, 2007 at 9:08
Noël, echt super. Nog geen 5 min. geleden kwam Amke huilend haar bed uit. Ze had gedroomd dat het erg slecht met je ging. Blijkt dus maar weer dat Marco Borsato toch gelijk heeft. De meeste dromen zijn bedrog, in dit geval toch zeker. Laat je lekker in de watten leggen en succes met de conditie. Groetjes uit Kruisland.
Hoi Noel,
Fijn dat het goed gaat en dat je weer thuis bent!! Heeft onze positieve energie toch geholpen hè! Nu goed aansterken maar.
We duimen voor de beenmergpunctie hoor.
Hoe gaat het met Eline?
Heel veel groetjes van Angelique, Hans, Baco, Amke, Caya en Orla.
oktober 16th, 2007 at 8:43
Hey Noël,
Wat fijn dat je nu al “thuis” bent. Succes met je onderzoeken; wij gaan ondertussen gewoon verder met het duimen voor een heel snel herstel!!
Groetjes,
Amon Claudia Romy Nika
oktober 17th, 2007 at 12:01
Ha lieve noel,
Ik blijf je nog steeds volgen, wat ben je toch een kanjer!!!
Jeroen en ik zijn inmiddels getrouwd en in maart hopen wij ons eerste kindje te krijgen! Hier gaat alles dus zijn gangetje!! Ik hoop voor jou een zeer spoedig herstel en hoop je snel weer een keer te zien.
Dikke kus Martine
oktober 17th, 2007 at 1:22
Hey neefje,
Is t nog gelukt met Quark?
oktober 19th, 2007 at 1:32
Hey Noël,
Gister vertelde charmante Charmain dat ik toch echt je site moest bekijken…..
WAT GEWELDIG DAT JE AL WEER THUIS BENT MAN!
Zoals je gemerkt hebt is het niet gelukt om je via mail, cam te betrekken bij het buikspierkwartier. Maar dat is dus nu ook niet meer nodig
Nu dus maar afwachten wanneer je weer van het buikspierkwartier partij bent! ik zou niet meteen naar Barbara gaan, want dan loop je waarschijnlijk een week met buikpijn. maar aan de andere kant weet je maar nooit bij jou….. ik denk nog aan het schouderapparaat….een eeuwigheid niks gedaan en hup: 20 kilo per arm de lucht in. Ik zag eigenlijk groen van jalouzie…
Kortom: fijn als we je weer zien man!!!!!
oktober 19th, 2007 at 3:12
Hoi Noel,
Kei goed dat alles weer een beetje meezit !!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik hoop van harte dat dit het begin is van een voorspoedig herstel.
Regelmatig vraagt tante Deef, hoe het met je gaat, dan vertel ik haar de laatste updates van Internet.
In iedersgeval veel sterkte en niet alleen voor jou maar voor de gehele familie….
Groeten,
Kees en Marion
oktober 19th, 2007 at 10:22
Heej Noël!
Hier word ik nou vrolijk van!
Eline hoe gaat het met jou?
x Ingrid