De eerste beenmerg na transplantatie

Na mijn bezoek aan de EHBO afgelopen donderdagavond heb ik gelukkig geen last meer gehad van rare verschijnselen, zoals koude rillingen, koorts, spontane diarree, obstipatie (en zo zijn er nog veel meer).

Vrijdagavond kwamen de jongens langs om een avondje bij mij te pokeren en zoals vaak het geval is lag ik ook dit keer er als eerste uit. Ik denk toch dat ik iets te vaak bluf of te veel handen probeer te spelen, maarja wat moet je dan als je niet houdt van slow-play en je continu rotkaarten in handen krijgt. Op een gegeven moment was het zelfs zo erg dat iedereen twijfelde of alle boeren, vrouwen, koningen en azen wel in het spel zaten.
Na alle kaarten te hebben geteld, bleek dit toch het geval te zijn.

Na te hebben gepokerd ben ik gaan gamen en niet veel later stond ook de rest bij mij te gamen. Eerst oude super nintendo spelletjes zoals: Super Mario Bros 3, The Turtles – Ninjas of time en vervolgens zijn we maar gaan Mario Karten op de Nintendo 64 (we hebben uiteraard niet al die spelcomputers, maar gelukkig kan je tegenwoordig al die spellen ook spelen op je pc).

Zaterdag overdag heb ik weinig bijzonders gedaan. Maar gelukkig maakte de avond de dag meer dan goed. Ik ben samen met Marloes naar het zuiderzeemuseum gegaan, wat die avond volledig verlicht was met lantaarns. Ondanks dat vooral ik het erg koud had, was het erg gezellig en zijn we achteraf nog een kop thee bij mij thuis gaan drinken.

Zondags heeft Rolf me weggebracht naar Amsterdam om op bezoek te gaan bij Fanny. Helaas is het op dit moment niet verstandig om zelf te rijden, doordat mijn HB aan de lage kant is ben ik snel duizelig.
Na Fanny gerust te hebben gesteld voor haar operatie (ze wordt vrijdag geopereerd aan haar kruisband) zijn we weer naar huis gereden.

Maandags was het weer tijd om op controle te gaan in het VUmc. Op de heenweg hebben Rolf en ik eerst Marloes nog opgehaald, want die moest toch naar Amsterdam. Bij het VUmc aangekomen heb ik eerst bloedgeprikt. Om de één of andere reden is het VUmc niet goed in het opvolgen van hun eigen adviezen. Door mijn verminderde weerstand is het niet verstandig om tussen grote groepen mensen en zieken te verblijven. Toch had ik de eer om ruim 30min tussen zieken te mogen zitten voordat ik werd geprikt.
Na het prikken ben ik doorgegaan naar de poli, die ook helemaal vol zat. Toch werd ik tegen mijn verwachting in snel geholpen door één van de Hematologen. Aangezien ik redelijk verkouden ben, heb ik een sterkere antibiotica voorgeschreven gekregen dan de gene die ik standaard slik. Hiermee moet voorkomen worden dat ik echt verkouden raak en infecties krijg aan mijn luchtwegen.
Verder werd er aangegeven dat mijn HB aan de lage kant blijft, doordat ik nog antistoffen in mijn lichaam heb tegen mijn nieuwe bloedgroep. Hierdoor worden nieuw aangemaakte rode bloedcellen vrijwel direct door mijn lichaam afgebroken. Wanneer mijn HB volgende week nog niet is gestegen krijg ik dit keer echt epo om de aanmaak van rode bloedcellen te stimuleren. Zelf had ik het idee dat ze me dat direct kunnen geven, want ik voel me de laatste dagen toch alles behalve fit.
De Hematoloog gaf aan dat ik meer en vaker moet proberen te eten. Om op die manier mijn gewicht vast te houden en het liefst te laten toenemen, inmiddels weeg ik met al mijn kleding en schoenen aan nog maar 74,2kg. Dit terwijl ik met 79,6kg werd opgenomen voor de transplantatie en ik thuis kwam met een gewicht van 75,4kg.

Vervolgens was het tijd voor de eerste beenmergpunctie na de transplantatie. Van de punctie had ik ook dit keer eigenlijk geen last. Natuurlijk loop je daarna minder soepel, maar om nou te zeggen dat ik echt pijn heb gehad, nee. De Hematoloog gaf aan dat ze er vanuit ging dat de uitslag positief zal zijn (dus dat eline voor meer dan 60% in mijn beenmerg aanwezig zal zijn). Dit doordat ik een hoge dosis chemotherapie heb ontvangen icm volledige lichaamsbestraling.

Vervolgens even mijn nieuwe antbiotica opgehaald bij de apotheek. En daarna zijn we langs Marloes haar huisje gereden om haar daar af te zetten. Na even haar huisje / kamertje te hebben bewonderd en een kop thee te hebben gedronken zijn Rolf en ik weer naar huis gegaan.

Aangezien Fanny na haar operatie tijdelijk niet meer kan reizen, wilde ze dinsdags graag nog even langskomen in Grootebroek. Zodat ze ook nog even mijn pillenbende kon bekijken en we samen film konden kijken.

De uitslag van de beenmergpunctie verwachten ze over 1 á 2 weken. Kortom dan hoor ik hopelijk dat eline mijn volledige beenmerg heeft overgenomen en dat daardoor de leukemie zo goed als zeker uit mijn lichaam is verdwenen.

This entry was posted on woensdag, oktober 31st, 2007 at 11:10 and is filed under Leukemie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can Geef een reactie, or trackback from your own site.

7 Responses to “De eerste beenmerg na transplantatie”

  1. Reactie van Mark:

    Klinkt allemaal goed ouwe!
    Ben erg blij voor je gab! ) )

  2. Reactie van Angelique en Hans:

    Gaat goed kom, zeeker weeten jonge. Hans.

  3. Reactie van Lilian:

    Super dat de verwachtingen zo positief zijn!!! grin

  4. Reactie van Danielle:

    Nu even de uitslag afwachten, maar je cellen hebben het wel goed door! Very good )

    xxx Daan

  5. Reactie van Rolf:

    Hee skrielkip! Everything sounds nice! lol

  6. Reactie van Bjorn:

    Hey neefje, klinkt goed allemaal. Kan je een beetje pokeren? Je pokerstyle lijkt behoorlijk op die van mij.. elke ronde meespelen.. no matter what carts hehe. En je kent de gameklassiekers, Mario Kart blijft toch wel t beste spelletje ooit gemaakt voor n avondje gamen. Binnekort heb ik een hele lange vakantie, dan kom ik je wel een keertje laten zien hoe het moet lol x

  7. Reactie van Hella:

    Ha lieverd,
    De grootste stap is gezet hoop ik!
    En nog leuke bijkomstigheden (….) ook -)
    Tot volgende week, dikke koes!

Leave a Reply