Zoals ik in mijn vorige bericht al had aangegeven, ging ik afgelopen woensdag voor een drietal zakken bloed naar het VU. Omdat ik mij alles behalve lekker voelde en er nog geen verbetering was kwa mijn klachten, vroeg ik direct om een hematoloog.

Uitgelegd dat ik maandags tijdens het poli bezoek de hematoloog had aangegeven dat wanneer mijn klachten niet voor de bloedtransfusie afgenomen zouden zijn ik dit direct moest melden. Er is toen snel een infuus geprikt en extra bloed afgenomen om mijn bloedbeeld te bepalen. Daarna zijn er direct drie zakken bloed in me gestopt.
Toen mijn bloedbeeld bepaald was, bleek ik uitdrogingsverschijnselen te hebben en was mijn HB in twee dagen met 0,4 gedaald naar 5,3.

Omdat de artsen er nu niet meer gerust op waren dat het slechts een griepje betrof, besloten ze om een endoscopie uit te voeren van mijn maag en twaalfvingerige darm. Tijdens een endoscopie is het mogelijk om te bepalen of er wellicht sprake is van graft vs host.
Een endoscopie wordt uitgevoerd door met een slangetje via je mond je maag in te gaan. Daarbij wordt er dan gekeken naar de staat van de maag en worden er enkele monsters genomen voor nader onderzoek. Hetzelfde wordt gedaan bij de twaalfvingerige darm (die via de maag is te bereiken).
Gelukkig heb ik zelf enorm weinig meegekregen van het hele gebeuren omdat ik een ‘roesje’ had gekregen. Met als resultaat dat ik een gat heb van enkele uren. Ik heb dan ook een keer of 10-20 aan mijn ouders gevraagd of alles goed was gegaan etc etc. Volgens de artsen was dit het geval en was er in ieder geval geen sprake van graft vs host in mijn maag en of darmen.

Wel wisten ze me te vertellen dat ik niet naar huis mocht en dat ik moest blijven totdat ik weer wat was aangesterkt. Kortom mijn uitdrogingsverschijnselen moesten verdwijnen en mijn koorts moest zakken. Door mij een plasinfuus van 3!!! liter water per dag te geven werd de uitdroging bestreden. Tegen koorts veroorzaakt door een virus (griep) kan men niets doen, dus zat er niets op dan uitzieken.
Toen de koorts eindelijk was gedaald en ik niet meer was uitgedroogd kreeg ik last van kortademigheid. Dus dan maar weer een longfoto. Wanneer die er netjes uit zou zien, zou ik naar huis mogen en anders nog een nachtje mogen blijven. Uiteraard had ik het geluk dat er iets te zien was, dus kon ik vrijwel direct door naar een ct-scan voor een scan van mijn longen. Deze scan zag er gelukkig wel goed uit, maar ik moest voor de zekerheid toch nog een dag blijven.

Dus uiteindelijk kon ik zaterdagmiddag weer richting huis met flink wat minder spieren aan mijn lijf. Want woog ik voor ik ziekig werd nog 73kg, nu kom ik niet verder dan 68,5kg. Waardoor ik nu al de grootste moeite heb om onze keukenstoelen fatsoenlijk op te tillen.

1. Reactie van marloes:
   november 25th, 2007 at 4:38

   heeeeey

   stiekem hou ik dan zo nu en dan toch even je weblog bij.. ook al ben ik eigenlijk al volledig op de hoogte. Ik ga ervanuit dat je je aan je woord houdt we smsen, en hopelijk zorgt te regen voor heerlijk ritmisch getik om op te slapen

2. Reactie van Fanny:
   november 25th, 2007 at 7:54

   Ik vond het ook al zo’n grappig suf telefoongesprek woensdag, je was door je narcose niet echt te volgen Gelukkig was je donderdag en vrijdag aanspreekbaarder en zelfs nog beter in sudoku nu alleen nog stoppen met trillen en je (been)spieren een beetje trainen en dan haal ik je niet langer in op mijn krukken X

3. Reactie van Lina:
   november 26th, 2007 at 1:16

   Hey Noël,
   Ik hoef je dus niet te vragen hoe je week en weekend waren ??: Vervelend zeg! Hopelijk voel je je vandaag nog weer een beetje beter.