Afgelopen weekend was er voor de verandering weer eens niets op de televisie en na wat zappen, kwam ik uiteindelijk uit bij een ziekenhuis programma. (Waarom weet ik niet, maar soms heb ik het idee dat ik me tegenwoordig gewoon, onbewust, thuis voel in ziekenhuizen…)

Daar werd een man, met kanker, geïnterviewd. Hij gaf aan dat hij het idee had dat zijn leven eigenlijk voorbij was. Hadden de artsen immers niet ingegrepen, dan zou die zijn gestorven… En sinds ik dat heb gezien ben ik goed gaan nadenken. Want wanneer er bij mij niet zou zijn ingegrepen zou ik waarschijnlijk al enkele maanden terug zijn vergaan tot as.
En het vreemde is, dat ik nu probeer te leven alsof ik nooit ziek ben geweest. Ik doe net alsof ik nooit heb geinformeerd naar euthenasie verklaringen, alsof ik geen brieven heb geschreven en alsof ik geen laatste wil heb opgesteld. (Struisvogel politiek iemand?!?!).
Ik weet dondersgoed dat ik enorm ben veranderd door mijn ziekte en dat de meeste van die veranderingen positief van aard zijn, maar toch zou ik het liefst gewoon de oude en vertrouwde Noël zijn van een jaar terug…..

En tot zover de gevoelens van Noël, terug naar de struisvogel politiek. Vorige week kreeg mijn moeder de declaratie onder ogen die de diverse instellingen bij mijn zorgverzekeraar hebben ingediend. Totaal bedroeg de declaratie een slordige € 200.000,- Kortom flink wat premies…..
En ik wil dan ook bij deze al mijn vrienden en familieleden hartelijk bedanken voor het jaarlijks voldoen van hun premies.

Afgelopen week ben ik voor het eerst sinds 4 maanden weer naar de sportschool geweest. En dat was echt weer eventjes thuiskomen. En doen wat ik graag doe ter ontspanning. Naja ontspanning, het werkt tegen de stress en het zorgt ervoor dat ik weer fit wordt. En met een beetje geluk krijg ik nu eindelijk blokjes . Want door al het afvallen, is mijn vetpercentage slechts 9,6% en zo laag heb ik nog nooit gezeten. Ook kan ik dan, als het meezit, over een aantal weken mijn motor weer onder controle houden. Dan kan ik hem eindelijk bij de garage/rijschool ophalen (Ferry ik ga zo snel als ik kan,..)

Aangezien ik nog niet zoveel mag heb ik de gelegenheid aangegrepen om de administratie van mijn bedrijf eens helemaal opnieuw op te zetten. En geloof me dat was iets dat hard nodig was. Want sinds de oprichting in 2000 was het toch een flink zootje geworden.

Ook heb ik in de uitverkoop samen met Marloes weer wat kleding aangeschaft. En ben ik enkele dagen later met Fanny de stad ingeweest om een nieuwe portemonnee aan te schaffen. Het exemplaar dat ik had, zat nog met slechts enkele stiksels aan elkaar, waardoor ik geregeld in de supermarkt achter mijn geld aan moest.
Zondag’s nog eventjes broerlief gebeld om hem te feliciteren met zijn verjaardag en maandagmorgen (gisteren) was het tijd voor mijn controle bij het VUmc. Omdat ik nu weer in Amsterdam zit, had ik bedacht dat ik wel extra vroeg kon gaan. Onder het mom, dan ben ik weer snel thuis.

Helaas bleek niets minder waar te zijn. Ik was om 08.05 bij het bloedlab en pas om 09.30 kon ik langs bij de arts voor mijn controles. Gelukkig was ik weer wat aangekomen (74kg) dus hoef ik me niet meer druk te maken of ik wel voldoende eet. Of dit nu komt doordat mijn schildklier langzamer is gaan lopen of dat het een andere oorzaak heeft is niet duidelijk.
Wel weet ik dat ik nu elke dag schildklier hormonen moet slikken om ervoor te zorgen dat ik niet te veel last krijg van mijn langzaamwerkende schildklier.

Ook ben ik sinds gisteren begonnen met het afbouwen van de cyclosporine!! En wanneer ik geen last krijg van graft vs host en of andere complicaties, ben ik over ongeveer 6 weken cyclosporine vrij. Vervolgens moet ik het nog 1 á 2 maanden rustig aan doen, maar dan mag ik de meeste dingen weer doen.

Na de controle kreeg ik nog een formulier in mijn handen om een x-thorax (röntgen)foto te laten maken. Eén van de patiënten, waarbij ik in de wachtkamer had gezeten had open TBC en daarom moesten nu alle patiënten met een verminderde afweer voor de zekerheid een foto laten maken. Gelukkig was er bij mij niets vreemds, maar o.a. doordat grapje was ik uiteindelijk pas rond 10.30 thuis……

1. Reactie van Hella:
   januari 29th, 2008 at 3:09

   Ik wil niet in herhaling vallen….. maar je bent de stoerste man die ik ken! Een man van 2 ton, premies die wij allemaal maar al te graag voor jou over hebben!
   En langzaam komt de sportende, motorrijdende en (nu helemaal ) goed geklede Noel weer terug!
   Zie je donderdag, gezellig XXXXXXXXXXXX

2. Reactie van Angelique en Hans:
   januari 30th, 2008 at 10:10

   Klinkt allemaal heel normaal wat je aan het doen bent,”struisvogeltje spelen”.
   En het zal ook wel ergens goed voor zijn , want we doen het tenslotte allemaal.
   Dus, gewoon zo doorgaan komt het vanzelf allemaal goed.Succes met de eerste motor kilometers en hou hem recht.
   Groetjes uit Kruisland.

3. Reactie van tom:
   januari 31st, 2008 at 2:18

   goed te horen jongen!

   hij die de grootste tegenslagen kan overwinnen, en zijn gezondheid hervindt, zal dichter bij zichzelf zijn dan wie dan ook, dus de oude?

   c u

4. Reactie van Moniek (moeder van Fenna):
   februari 1st, 2008 at 7:59

   Hey Noel,
   Wat ontzettend fijn dat je weer zo in de lift zit en knap om nu al de ervaringen van het afgelopen jaar positief te kunnen bekijken!. En ja, struisvogel willen we echt allemaal vaak spelen hoewel we niet allemaal de power en daadkracht van jou hebben!
   Veel succes en geluk! Moniek

5. Reactie van Roy:
   februari 1st, 2008 at 4:35

   Kerel! Binnenkort gaan we weer eens lekker een biertje drinken. Ik denk dat Mark daar ook wel voor te porren is! Sterkte verder!

6. Reactie van Eline:
   februari 1st, 2008 at 7:16

   ape-trots! Dikke kus en liefs!

7. Reactie van Mama:
   februari 1st, 2008 at 9:41

   Vanmiddag (1 februari) heb ik je opgepikt in Amsterdam, 2 1/2 week had ik je niet gezien. dat is toch wel een vrij lange periode. Tot vorig jaar was een periode van ruim 2 weken je niet zien normaal (bellen doen we toch wel) maar het afgelopen jaar kwam zo’n lange periode niet voor. Je ziet er weer puik uit. Je kale bolletje is verdwenen, het donshaar is weer echt haar geworden, het is alleen nog niet helemaal duidelijk wat je haarkleur zal gaan worden (misschien wel ????). Je bent weer bijna de oude Noël, je krijgt weer praatjes, bent weer toekomstgericht bezig. Je noemt jezelf dan wel een struisvogel, maar dan ben je wel een struisvogel die als het moet zijn mannetje staat en dan vergeet om zijn kop in het zand te steken. Bijna een jaar geleden kregen we te horen dat je leukemie had, nu hebben we weer vertrouwen in de toekomst. Je bent een kanjer. Ik hou van je. Mama

8. Reactie van marloes:
   februari 2nd, 2008 at 12:33

   tijd voor een foto dacht ik?

9. Reactie van marloes:
   februari 2nd, 2008 at 11:55

   zozo, restyling? strak design hoor schatje

10. Reactie van Amon:
    februari 3rd, 2008 at 12:48

    Hey Noël,
    Ik hoop dat je nu niet de haarkleur van een De Jong gaat krijgen, want dan wordt het hoogstwaarschijnlijk………….!!!!
    Amon

11. Reactie van Bjorn:
    februari 3rd, 2008 at 3:40

    Hahahaha. Goed om te horen dat het goed met je gaat!

12. Reactie van kees,ilse,noortje en onno:
    februari 6th, 2008 at 8:45

    Blij te lezen dat het je weer veel beter gaat.

13. Reactie van Vania:
    februari 8th, 2008 at 12:43

    Hey Noel!
    Hartstikke top. Binnenkort wapperen je haren weer vrolijk heen en op de motor, stoer! (of beter geen wapperende haren, want een helm is wel zo veilig natuurlijk )
    Groetjes, Buuf

14. Reactie van Kirsten:
    februari 20th, 2008 at 1:18

    Hey menneke,

    Wow, 200.000, doe je goed. Maar dat was het allemaal waard hoor. Struisvogelen, wie kent het niet. Tis als een vakantie naar Thailand waar je met je beentjes op de grond wordt gezet dat het zo ook kan zijn. Je neemt je voor dat je dit noooooit meer vergeet, nooit meer een bordje eten zal weggooien… en dat kan de mens toch zeker een week of zes volhouden. Beetje hoe het leven werkt en aan de andere kant maar goed ook. Anders zou je de deur niet meer uitdurven vanuit een angst dat er om iedere hoek gevaar ligt.

    Ik ben trots op je, hoe je ermee omgaat, jezelf er doorheen geslagen hebt en al die lieve mensen om je heen!

    x
    Kirs