Toch niet gekeerd,

Schreef ik afgelopen donderdag nog dat ik hoopte dat het tij zou zijn gekeerd, vandaag bleek het tegenovergestelde het geval te zijn. Inmiddels is mijn longcapaciteit verder gedaald naar een luttele 8%. Kortom niet erg veel en het is nu toch echt de bedoeling dat ik niet nog verder ga zakken. Doe ik dat wel, tja dan wordt het één en ander toch wel wat kritiek.

Voorlopig zit ik dan ook nog wel eventjes in Grootebroek en ik denk zelf dat dat eventjes wel een maandje of 2 kan zijn. En dan heb ik nog flink geluk. Door de prednison voel ik me gelukkig wel wat beter en minder futloos, maar om nou te zeggen dat ik nu huppelend door huis rondloop, nee.

Gisteren waren Dave en Erik even op bezoek. En die hadden ook al snel door dat ik toch flink benauwd ben. Na een kortstondig bezoek aan de wc, had ik enkele minuten nodig om weer op adem te komen en een fatsoenlijk woord te kunnen uitbrengen.

Vandaag was het wederom tijd voor een shot rituximab, mijn laatste. Het spulletje blijft als het goed is ngo 6 maanden werkzaam in mijn lichaam. Dus nu is het tijd dat mijn lichaam langzaam maar zeker de rotzooi in mijn longen opruimd en normaliseerd. Dan kan ik straks weer fatsoenlijk naar de wc, de trap op en af en met een beetje geluk lopend naar de supermarkt.

Kortom; wordt vervolgd. De komende weken in ieder geval elke maandag en donderdag weer terug op de dagbehandeling ipv de polikliniek.

This entry was posted on donderdag, juni 5th, 2008 at 3:23 and is filed under Leukemie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can Geef een reactie, or trackback from your own site.

4 Responses to “Toch niet gekeerd,”

  1. Reactie van Fanny:

    Tsja, en dan krijg ik de opdracht om morgen voor vertier te zorgen terwijl je niet veel meer kan…Hmmm, aangezien praten nog steeds mijn grootste talent is zal ik dat maar inzetten D .
    En natuurlijk neem ik weer een DVDcollectie mee. Desnoods kan ik nog raadsels bedenken of spelen we hints :S

    Misschien weer tijd voor een vragenronde “wie weet iets te bedenken waarmee Noël de tijd doorkomt (mag niet vermoeiend zijn)”?

    Tot morgen!
    x

  2. Reactie van Wouter:

    Dit is natuurlijk een ware klap in je gezicht, hopen dat de rust en de medicatie binnenkort een goede uitwerking hebben. Als jullie DVD collectie op raakt moet je het me laten weten natuurlijk. Dan zorg ik ervoor dat ik mijn collectie meegeef naar Grootebroek -) ! Als ik nog een andere vorm van ‘niet vermoeiende’ tijdsverdrijf weet laat ik het je weten natuurlijk. Lezen misschien? Sterkte kerel en ik hoop dat het snel weer de goede kant op gaat.

    Groet Wouter

  3. Reactie van Déhlia:

    echt balen dit Noël! die graft vs host doet toch een beetje te stoer ( ..maar de medicatie is hopelijk hardnekkig genoeg om het een halt toe te roepen..maar dat moet zeker lukken met al jouw wils en strijdkracht, heel veel sterkte lieve Noël..KUS!

    Misschien kan je een boek gaan schrijven aan de hand van je blogs, iedereen vindt je schrijfstijl heel fijn.

  4. Reactie van Arjen:

    Hey Noël!
    Wat een tegenslag! Wel “fijn” dat je prednison je een beetje verlichting geeft…
    ondanks de bijwerkingen. Wat wel helpt mentaal is al die lieve reacties van familie en vrienden, als ik zo alle reacties lees! Ik denk veel aan je en je gaat dit ook weer te boven komen, zoals altijd! Sterkte!!!!!

    Groetjes,
    Arjen

Leave a Reply