Vooruitgang! En wat complicaties.
Afgelopen zaterdag kwam mijn oma, samen met Kees en Sonja op bezoek uit Roosendaal. Gelukkig voelde ik me voor het eerst sinds dagen een stuk beter. En ik was dan ook, voor mijn doen, redelijk actief. Welliswaar was liep mijn oma nog steeds een stuk sneller dan ik, maar ach dat is even niet anders. Over een week of wat heb ik ook het oude vertrouwde bejaarden tempo weer onder de knie.
Afgelopen zondag ben ik langzaam opgestart. Welliswaar vroeg opgestaan (06.00uur) om de eerste lading pillen naar binnen te gooien, maar verder eigenlijk niets bijzonders. Pas vanaf een uur of 13.00uur ben ik mijzelf gaan opfrissen en toen merkte ik dat ik toch een stuk makkelijker mijn tijd onder de douche door kan brengen. Zonder dat ik de behoefte heb om te gaan zitten.
Dus vol goede moed, naar beneden gegaan. Het kost me nog wel veel energie, maar het heeft niet meer tot gevolg dat ik een kwartier hijgend op de bank moet bijkomen. Dus samen met Eline afgesproken om een rondje om het huis te lopen. En dat ging nog redelijk soepel, ik kon lopen en praten tegelijk! Daarna wel even moeten bijkomen op de bank, maar echt hijgen was er niet meer bij.
Zelf denk ik dat het komt, door de slijmverdunners die ik heb gekregen. Hierdoor lukt het me beter om het slijm in mijn longen op te hoesten.
Vandaag voor controle naar het VUmc gegaan en mijn bloedwaarden blijven onveranderd goed. Wel heb ik inmiddels flink wat complicaties gekregen door de medicijn cocktail die ik nu alweer enkele weken slik. Zo slaap ik door de prednison slecht, heb de laatste dagen enorm veel dorst, veel last van mijn ogen, val enorm snel af etc. etc.
Gelukkig lijkt er nu een oorzaak te zijn gevonden. Door de enorme stootkuur prednison heb ik last gekregen van suikerziekte. Kortom de komende periode 2x per dag mijn spiegel controleren en insuline spuiten. Ook hebben ze direct de dosis prednison verlaagd van 2*70mg naar 1*70mg per dag. Hierdoor zal mijn suikerspiegel weer wat normaliseren.
Verder draait mijn schildklier ook wat te snel, iets dat ook niet heel erg handig is wanneer je wilt aankomen ipv afvallen. Dus ipv 1*100 nu 1*50 per dag. Met een beetje geluk en extra volle voeding, krijg ik in een aantal weken weer wat spek / spieren. Dan blijft mijn broek weer op mijn billen hangen en lig ik een stuk prettiger in bed.
A.s. donderdag weer een longfoto en een longfunctietest. Ik voel me beter, dus die 8% die er nu staat ga ik zeker verbeteren!!
juni 16th, 2008 at 9:57
that´s the spirit!!!
juni 16th, 2008 at 10:09
Hoi Noel,
Dat je bloedwaardes goed blijven is wel positief. De complicaties die je allemaal hebt lijken me heel erg zwaar. Gelukkig voel je je nu iets beter. Hopelijk kom je het allemaal goed door en zal alles uiteindelijk leiden naar genezing, stukje bij beetje. Ik wens je heel veel sterkte, geduld en goede moed, ook namens Koos.
A.s. vrijdag gaan Dirk en Debbie trouwen, best spannend, hoor…
Groetjes van ons.
juni 17th, 2008 at 12:04
Hallo Noel,
Fijn, dat je het niet meer zo benauwd hebt! Letterlijk een hele opluchting! (Ook voor ons hoor, als familie zijnde.)
Nou die snelle schildklier en die rare suikerziekte nog uit de weg…… Dan gaat het vast gauw weer een heel stuk beter!!
Groetjes van ons en de dikke knuffels weer van Corné.
juni 17th, 2008 at 1:03
Ach mannetje,
Word je hier niet helemaal gillend gek van?
Goed om te lezen dat er wat vooruitgang in zit!!!!
XXX
Charmain
juni 17th, 2008 at 1:42
Jo Bro…
Kan je niet stiekem wat van die prednison naar mij te pasen….?!?! Kunnen nog wel een paar kilo-tjes af.. Zo’n kilo of twintig… Ik sta hier nu in het stomme groningen zonder al die bussen, al ruim 5 uur te wachten/leren. Dus van mij mogen die bussen wel komen… Naja ik zie je snel weer bro! KUS!!!
juni 17th, 2008 at 1:46
goed zo!
juni 17th, 2008 at 4:24
Hoi Noël.
De aanhouder wint!
Volhouden en heel veel geduld hebben en niks forseren!
En denk maar aan Joanne die ongeveer in hetzelfde schuitje heeft gezeten als jij, en nu toch maar mooi rondloopt in New York samen met haar zus!
Wat zal ze kapot zijn want optimaal is ze natuurlijk nog niet, maar dat dit kan is al een hele overwinning als je van zo ver komt!
Jij komt ook zo ver!!!
Groetjes!
Anja.
juni 17th, 2008 at 7:21
Hè,hè, eindelijk positief nieuws, nou dat blaas ding nog aan gort blazen.
Toch heeft ziek zijn ook positieve kanten Noël. Jij hoeft niet zoals je broer
”5” uur op de bus te wachten die toch niet komt. ha ha
Groetjes van een STAKENDE buschauffeur.
juni 18th, 2008 at 2:39
Haha, nee moest in de spits heen en in de late spits terug, maar dan wacht je alsnog heel lang… maar wel op een bus die echt komt!!! Maargoed, dat is allemaal over als ik binnenkort in die stralende witte bolide rijd!