Afgelopen vrijdag was het dan zover, donderdags was ik koorts vrij gebleven dus stond er in principe niets mijn ontslag nog in de weg. Aangezien de arts in een infectiebespreking zat, kon ik helaas al niet direct vertrekken. Toen de toestemming er om 12.00uur nog niet was, ben ik naar mijn verpleegkundige gegaan om te vragen hoe en wat.
Omdat ik aangaf dat ik anders zonder fiat zou vertrekken, besloot ze de arts op te piepen. Deze gaf toen direct aan dat ik mocht vertrekken en niet veel later belde ik dan ook naar huis om mijn ouders te vragen mij op te halen. Ondertussen had ik alles dat nog in mijn kamer aanwezig was ingepakt. Het grootste gedeelte (lcd-tv, dvd’s, muziek, tijdschriften) hadden mijn ouders donderdagavond al meegenomen. Lees verder »
Gistermorgen werd ik wakker en begon ik zoals elke dag in het ziekenhuis, met wat pillen, mijn ontbijt, tv kijken en het opdekken van mijn bed. Dat doe ik elke dag zelf, zodat ik tenminste wat lichaamsbeweging krijg. Welliswaar is het niet veel, maar iets is nog altijd beter dan niets.
Vervolgens heb ik mijn kleren uit de kast en uit de plastic zakken waar dit inzat gehaald. Mijn kleren worden door mijn ouders na één dag dragen gewassen op 60graden en vervolgens in de droger gedaan. Zodra de droger klaar is, gaan de kleren netjes opgevouwen in een plastic zak, met daarin zo min mogelijk lucht. Dit is om ervoor te zorgen dat de kleding die ik elke dag aan heb zo hygiënische mogelijk is.
Lees verder »
De afgelopen dagen zijn niet allemaal even makkelijk geweest, maar het lijkt alsof er weer een stijgende lijn in de kwaliteit van mijn lichaam begint te komen. Sinds afgelopen donderdag begon ik echt last te krijgen van mijn keel. Was daarvoor de pijn nog te stillen met een viertal paracetamol-codiëne en twee normale paracetamol, was dat sindsdien geen oplossing meer. Door de pijn at ik minder en minder, dronk ik slechts enkele glazen per dag en kreeg ik mijn medicatie slechts met moeite binnen.
Lees verder »
Aangezien niet iedereen weet wat graft vs host (omgekeerde afstoting) precies inhoudt, probeer ik het hieronder kort uit te leggen.
Allogene stamceltransplantatie wordt toegepast ter behandeling van leukemieën en lymfomen. Bij zo’n transplantatie ontvangt de patient van een HLA-identieke donor stamcellen en rijpe afweercellen. Die afweercellen kunnen kwaadaardige cellen opruimen die nog na de bestraling en chemotherapie zijn achtergebleven. Als bijwerking kunnen die afweercellen echter ook gezonde weefsels van de patient beschadigen en vernietigen.
Dit fenomeen staat bekend onder de naam graft versus host disease. Acute graft versus host ziekte manifesteert zich als een ontstekingreactie in tal van organen, zoals huid, long, lever en darm. De T lymfocyten van de donor spelen hier een grote rol in. Chronische graft versus host disease vertoont een ander klinisch beeld en heeft veel weg van autoimmuunziekten. Dit gaat gepaard met productie van autoantistoffen door B lymfocyten.
Kortom aan de ene kant is graft vs host zeer gewenst, nog eventueel aanwezige leukemiecellen worden erdoor vernietigd, maar het kan helaas ook doorslaan. In dat geval wordt gezond weefsel aangetast. De balans hier tussen is moeilijk te vinden waardoor het bij iedere patient afwachten is of er graft vs host optreedt en in welke mate.
Zo het is nu alweer 5 dagen terug dat Eline’s cellen in mijn lichaam zitten. Op zo nu en dan wat rillen na heb ik tot op heden geen last van complicaties van de transplantatie zelf. Natuurlijk krijg ik steeds meer last van kwaaltjes (o.a. een geïrriteerde keel, braken, uitvallend haar en een enorme uitslag op mijn borst/rug), maar tot op heden voel ik me nog vrij lekker. En wat ik van de artsen heb begrepen, loop ik er nog altijd vitaal bij.
Lees verder »
