Heb deze week geen zin om te schrijven op mijn blog. Ik heb gisteren te horen gekregen dat een goede vriendin, die ik in het VUmc heb leren kennen uiteindelijk is overleden aan een longontsteking.
Door het gevecht en de stamceltransplantatie die ze heeft ondergaan had ze onvoldoende weerstand om de longontsteking te boven te komen. Ondanks dat ik wist dat het herstel niet heel erg soepel verliep, had ik niet verwacht dat ze na 1,5jaar vechten toch nog zou overlijden.
Door haar overlijden ben ik me weer een stuk bewuster van het geluk dat ik heb. Alles verloopt voorspoedig en ik neem zelfs zo nu en dan bewust risico’s. Maar ik denk dat ik nu toch maar een stapje terug ga doen,….
Het kon eigenlijk ook niet uitblijven, iedereen in mijn omgeving is verkouden en ik, met mijn super weerstand, was dat nog niet. Maar na een weekendje naar Landal Greenparcs te zijn geweest, ben ook ik verkouden.
Het was overigens heerlijk om eindelijk eens weg te zijn uit de standaard omgeving. Dus niet bij mijn ouders, niet in Amsterdam. Helaas merk je dan wel weer dat er nog veel dingen zijn die je nog niet kan. Want na ongeveer 1,5dag Landal, was de batterij van Noël behoorlijk leeg en weigerde die om zichzelf weer op te laden.
Gisteren ben ik weer langs het VUmc geweest. Omdat ik verkouden ben had ik verwacht dat ik wel weer een extra ditje of datje toegestopt zou krijgen, maar niets is minder waar. Zolang ik geen koorts krijg is er niet aan de hand.
Wat betreft het afbouwen, ik zit nu nog maar op 2* 25mg bende per dag, dus het eindpunt komt langzaam maar zeker echt in zicht. Ik hoop stiekem dat ik vanaf volgende week volledig ben afgebouwd van de medicijnen. Maar eerst zien en dan geloven.
Verder heb ik besloten om zolang ik verkouden ben even niet te gaan trainen, want sportscholen zijn toch niet de meest frisse plekken. En met een beetje geluk kom ik dan ook eindelijk weer aan, want ik ben weer eens aan het dalen…..
De afgelopen week is alles zijn gangetje gegaan. Ondanks het snelle afbouwen heb ik geen klachten gekregen. Hierdoor kan ik gewoon verder met het afbouwen en met een beetje geluk ben ik dan over 2 weken, cyclosporine vrij.
Doordat ik minder pillen hoef te slikken is mijn maag een stuk rustiger en begin ik weer normaal behaard te worden ipv overbehaard.
Afgelopen week heb ik samen met Marloes heerlijk genoten van het ‘winter’ zonnetje. We hebben uitgebreid geluncht en een tijdschrift gelezen. Ondertussen werden we nog geïnterviewd over wat ik van de tijdelijke studentenwoningen en van de toekomstige plannen vindt. En hierbij horen natuurlijk foto’s voor in de krant.
Verder ga ik komend weekend met Marloes en vrienden een weekendjeweg. Ik ben benieuwd of ik het trek en me staande kan houden tussen al die mensen.
Ja mensen, morgen (donderdag 7 februari) is het zover. Het is dan precies één jaar terug dat bij mij leukemie werd geconstateerd. Kortom tijd voor een nieuwe jasje,
En ik denk dat ik gerust kan stellen dat er sinds die tijd het één en ander is veranderd. Niet alleen omdat je je er van de één op andere dag heel bewust van bent dat niets vast staat. En dat alles zomaar kan veranderd, maar ook de diverse leuke medische behandelingen die heb mogen ondergaan. Lees verder »
Afgelopen weekend was er voor de verandering weer eens niets op de televisie en na wat zappen, kwam ik uiteindelijk uit bij een ziekenhuis programma. (Waarom weet ik niet, maar soms heb ik het idee dat ik me tegenwoordig gewoon, onbewust, thuis voel in ziekenhuizen…)
Daar werd een man, met kanker, geïnterviewd. Hij gaf aan dat hij het idee had dat zijn leven eigenlijk voorbij was. Hadden de artsen immers niet ingegrepen, dan zou die zijn gestorven… En sinds ik dat heb gezien ben ik goed gaan nadenken. Want wanneer er bij mij niet zou zijn ingegrepen zou ik waarschijnlijk al enkele maanden terug zijn vergaan tot as.
En het vreemde is, dat ik nu probeer te leven alsof ik nooit ziek ben geweest. Ik doe net alsof ik nooit heb geinformeerd naar euthenasie verklaringen, alsof ik geen brieven heb geschreven en alsof ik geen laatste wil heb opgesteld. (Struisvogel politiek iemand?!?!).
Ik weet dondersgoed dat ik enorm ben veranderd door mijn ziekte en dat de meeste van die veranderingen positief van aard zijn, maar toch zou ik het liefst gewoon de oude en vertrouwde Noël zijn van een jaar terug….. Lees verder »